Aanvankelijk is er niets. Of toch, een witte stip. Een floep. Beeld van een mooie droom. Ik lig op mijn rug in een prachtig landschap. Om mij heen elfen & engelen, daarrond de extreme kansarmoede. Mijn lichaam glibbert, gelei, in alle vormen. Ik voel me vogelvrij. Mijn droom als een veel te korte film op het plafond geprojecteerd. De vloer is mijn bed. Mijn bed is een boot. Net teruggekeerd van een lange reis. Nog duizelig. Zeegroen.
Van in de verte komt een signaal steeds dichter. Het liedje komt me veel te gauw bekend voor. Het wekkerliedje.
Ik heb geen zin. En toch start binnenin automatisch al het programma van de rol ‘wakkere mens’. Batch one: open de ogen. Command one: open linker oog. Command two: open rechter oog. Een tsunami van licht als gevolg. Het gordijn, flitst het tegelijk door mijn hoofd. Ik ben het voor inslapen vergeten helemaal dicht te doen. Mijn ogen vallen verblind terug toe.
Ik begin weer van voor af aan. Batch one: open de ogen. De wekker slaat voor de tweede keer aan. Het zal nog enkele keren duren. Tien minuten gepasseerd dus. Een tweede keer lukt het beter mijn ogen te openen. Ik voel mijn warme bloed langzaam tot in de nerven van mijn lijf vloeien. Kreun nog even na. Zachte warmte, voor een dag zal ik je weer missen. Nog even draaien. Onverbiddelijk.
Automatisch, haast autimatisch, gaat het wekprogramma in mij opgestart langzaam door. Een metamorfose moet plaatsgevonden hebben wanneer ik straks de deur uitstap. De jungle van chaos en prikkels wacht op mij. Links en rechts kanonnen van lawaai en licht. Rechts de uitgedoofde blikken van quasi-machinale neurotypische wezens.
Ik heb het koud, sla een deken om me heen en sleur me naar de badkamer. Ik kijk niet in de spiegel. Nodeloze angst vermijden, zegt de thearpeute. Irritante contacten afbouwen. En vooral routineus handelen. Aan de badkamerdeur hangt een schema. Wat te doen, wanneer en hoe. Wanneer ik het niet meer zou weten.
Het spoor loopt verder tot in de keuken. Een spoor dat ik elke ochtend volg. Consciëntieus. Ik hou van de uitspraak van dat woord. Spoel mijn mond ermee. Was er mijn gezicht mee. De nachtelijke smaak verglijdt met de melodie ervan. Ik koester het de hele dag. Tot ik weer ga slapen. Maar eerst wat thee zetten.
Categories:
