Hoe ouder een man wordt, hoe beter of hoe meer hij begint te gelijken op zijn vader. Bij een vrouw is dat hopelijk de moeder. Al zijn er uitzonderingen. Een wijze mens in mijn omgeving, en zijn er dan andere vraagt u terecht, maakte er mij onlangs nog op attent.
Dat is niet de reden dat Wouter Deprez 110 minuten lang besluit in de huid van zijn vader te kruipen. Zijn vader is namelijk op de loop. Al vijf dagen. Zeer merkwaardig voor een honkvaste gedisciplineerde werkmens uit de buurt van Menen. En om de reden van zijn vlucht te begrijpen, gaat Wouter, als ware hij een peut of een chirurg, tot op het bot.
Tot hij aan het einde van de gevulde avond een minutenlange staande ovatie krijgt. Minstens in de overvolle Stadsschouwburg in Brugge. Of is het zijn pa, overigens een verrassend zanger & comédien, die het applaus krijgt ? Wat er ook van zij, het is hem/hen van harte gegund.
Zowel geschreven tekst, het boek Eelt, als de voorstelling, Eelt, mogen er zijn en zijn geen moment vervelend voor wie houdt van het genre en vooral het tempo, dat af en toe wel vertraagt maar toch nog behoorlijk snel gaat.
Zowel in boek als voorstelling (zoals op het VRT Journaal besproken) is er een interessante metamorfose die zowel de oude tijd als de hedendaagse samenleving flink op de korrel neemt, en zowel uitnodigt tot mijmering als beschouwing.
En daarnaast is het natuurlijk een boeiende vertelling, dat erg herkenbaar is, en af en toe doet gniffelen en grinniken. Herkenbaar voor mensen die zelf nog de weg zoeken in een te snelle wereld van technologische hoogstandjes. Herkenbaar ook voor wie zijn (groot) ouders ziet wroeten. Deprez maakt een medley van alle onnozelheden die deze samenleving heeft voortgebracht, terwijl onze voorouders zich maar te pletter werkten voor degelijkheid en opdat hun nageslacht het beter zou hebben dan hen.
Deprez is ondermeer bekend als Slimste Mens maar ook van Comedy Casino, zoals in een van zijn ‘bijbelse’ vertelsels (waarvan er om duistere redenen al een aantal van youtube zijn gewipt).
Een avond Wouter Deprez was, tenminste voor mij, de moeite waard. En de moeite om naar de volgende voorstelling van hem te gaan. Als het dan maar niet over zijn moeder gaat natuurlijk.
