‘Vive le Vélo’ … door de regen en wind, in de blakende zon, bergop, bergaf, door de bochten, in de bolletjes, in het groen, in het geel, over de top in het ravijn, door het dal en over de finish … dat is de Ronde van Frankrijk.
Wat me het meest aanspreekt in deze wielerwedstrijd zijn behalve de schitterende beelen ook de beschouwingen ’s avonds laat in televisieprogramma’s die bijna live worden uitgezonden. Ze doen me terugdenken aan die zalige schaduwrijke momenten toen we ’s avonds laat in een dorpje in de Provence van de zonovergoten dag bekwamen op een terrasje.
Nu ben ik niet de mens om elke dag alles van de Tour te willen weten. Evenmin wil ik meedoen met het legertje mensen dat aan de toog van hun stamcafé zeurt over bedriegers, over vermeende doping, over pokerfaces. Ze doen maar. Mensen willen winnaars, mensen krijgen ze, mensen eren ze en mensen veroordelen ze. Natuurlijk kan ‘le vélo’ niet zonder ‘la commerce’ en dramatische heroïek. Wie er niet van houdt, rijdt beter zelf. Maar ik geniet dus, maar met mate.
