Zoals het goede burgers betaamt, maken wij op een zonnige zondagmiddag graag al eens een wandeling in een of ander park of bos. Dit keer kiezen we voor het Koningspark & de Japanse tuin in Oostende.
Ondermeer omdat die bij mij om de hoek ligt. Dus geen parkeerproblemen. Ook omdat we op zoek zijn naar een plek buiten die niet te veel volk lokt, schaduw biedt en toch dichtbij ligt. We hoeven ook niet meteen iets te eten of te drinken. En op zondagmiddag hoeven we niet te joelen van spanning & plezier.
Een combinatie die op een zonnige zondagmiddag in juli in Oostende op een paar stappen van zee niet zo evident is om te vinden. In het Koningspark dus wel. De Japanse tuin zelf kan overigens maar bezocht worden tijdens de schoolvakanties en in het weekend van 10 tot 18 uur.
Koningspark
Het Koningspark is een van de restanten van de invloed van koning Leopold II op Oostende. Het kan niet los gezien worden van de Koninklijke Gaanderijen, de aanleg van de Koninginnelaan & de Koninklijke Stallingen, de voormalige Koninklijke Villa en de Venetiaanse Gaanderijen.
Het Koningspark dateert van 1903, en vormt de voormalige privé-tuin bij de Koninklijke Villa. Momenteel wordt de Koninklijke Villa in opdracht van het Belgisch Zee-Instituut voor Orthopedie verbouwd tot een oncologisch revalidatiecentrum met rondom mogelijks een kunstpark.
Wie voor ‘t eerst in het park rondwandelt, merkt dat het niet zo groot is in oppervlakte. De paden zijn versierd met beeldengroepen met putti, naakte kinderfiguurtjes die liefdesgodjes of engeltjes voorstellen, naar het voorbeeld van beeldengroepen in de tuinen van het kasteel van Versailles. Voor de rest merken we veel bloemen en planten, maar ook nog redelijk wat kale plekken in de beplanting.
Wie wil genieten van de mooie bloemenpartijen, wordt dus geacht langzaam te wandelen, haast vorstelijk te schrijden. Op een zondagmiddag is dat overigens net gepast.
Het pad dat we volgen brengt ons langs de grenzen van het park, dat omgeven is door een houten muur.
Achter deze muur ontwaren we geluiden van joelende zwemmers in het stedelijk openluchtzwembad, mensen die onder de ‘Drie Gapers’ de zeedijk op wandelen, in verte het ruisen van de zee, en aan de andere zijde het verkeer van de Koningsstraat.
Al bij al is het in het park aangenaam rustig. Alle positieve elementen van de zee, zoals een briesje, de geur en in de verte het geluid, blijven, en worden gemengd met de natuur van het park, de rust die ze uitstraalt en een snuifje volupté.
Shin Kai Tei
In het midden van het Koningspark is sinds juli 2001 een Japanse wandeltuin, Shin Kai Tei, wat zoveel betekent als ‘Diepe zeetuin’.
De tuin is dankzij de steun van Daikin aangelegd, een voorbeeld voor andere ondernemers die het landschap willen verrijken. De aanleg ervan zou om en bij de 620.000 € hebben gekost. De openingsceremonie ging gepaard met een traditionele Shinto-plechtigheid om de geesten te motiveren om de tuin te beschermen. Tot nu toe is dat, met hulp van de Oostendse Groendienst, zichtbaar goed gelukt. Waar vroeger het koninklijk zwembad was, is nu ruimte voor iets ascetischer tijdsbesteding.
De Japanse tuin is niet enkel een ideale plek om al wandelend of in beschouwing tot rust te komen. Er is ook veel symboliek aanwezig.
De Japanse tuin staat voor eerst en vooral voor traditie. Want diepzinnig en geleerd (‘Shin’). Verder is de tuin ook een eiland van rust te midden een oceaan van onrust (de ‘kai‘ of zee of oceaan). De zee is voor Oostende immers, net als in Japan, een bron van leven maar ook van bedreiging. De zon zien opkomen of ondergaan in zee brengt heel wat verschillende gevoelens op, ondermeer melancholie maar evengoed meer onschuldige vreugde.
En niet in ‘t minste is de tuin in zekere zin ook een heiligdom, een plaats om tot rust te komen, om (terug) in contact te komen met de natuur en de geluiden die zij voortbrengt.
We komen eerst in de ‘droge tuin’ met stenen. We zien een prachtige boom met zitplaatsen rond.
De vijver in de vorm van een schilpad (naar verluidt symbool voor oudheid en duurzaamheid), met helder water waarin we koi zien zwemmen, vormt het hart van de tuin.
Daarrond ontvouwen zich langs een stenen pad langs het bamboeveld verschillende landschappen. We kunnen ook langs een houten pad langs het water. We komen ondermeer voorbij de azumaya, het thee – of ceremoniehuis, waar we even kunnen verpozen, zitten en genieten van de tuin.
Langs de bonsai en over de steenpartij voorbij de rustgevende waterval komen we terug aan de rand van de vijver. Na nog wat genieten van alle andere planten & de aangename atmosfeer, verlaten we de tuin & het park, en begeven ons richting druk toeristische wereld.
Voor mensen wie graag in tuinen rondwandelen, of gewoon eens weg willen van de drukte die doorgaans aan de Kust heerst, en zelf stil kunnen worden is een bezoek aan het Koningspark en zeker ook de Japanse tuin beslist een aanrader.
Of zoals Michelin het zegt: vaut le voyage.
