Vissen trekken altijd exact daarheen en exact dan. Zo hebben ook vogels een ingebouwd exact besef van tijd en plaats. Maar mensen, beroofd van hun instinct, behelpen zich met wetenschappelijk onderzoek. Dat is de kern van dit verhaal.
Een zekere soldaat moest een kanon afvuren elke avond klokslag zes. Dat deed hij zoals ‘t een soldaat betaamt.
Toen zijn exactheid werd getest, meldde hij: “Ik richt me naar de volstrekt exacte chronometer in de etalage van de klokkenmaker in de stad. Elke dag om zeventien vijfenveertig zet ik mijn horloge ermee gelijk en klim de heuvel op waar het kanon klaarstaat. Om zeventien negenenvijftig exact bereik ik het kanon en om achttien uur exact vuur ik af. Gebleken is dat deze wijze van afvuren volstrekt exact is. Alleen de chronometer moest nog worden onderzocht. Dus vroeg men de klokkenmaker in de stad naar de exactheid van dat uurwerk.”
“O”, zei de klokkenmaker. “Dit uurwerk is het allerexactst. Stel u voor, al jaren wordt hier exact om zes uur een kanon afgevuurd. En elke dag kijk ik naar de chronometer en die wijst altijd exact op zes.
Tot zover over exactheid. En vissen trekken door het water en uit de hemel klinkt geruis van vleugels, terwijl chronometers tikken en kanonnen bulderen.
Miroslav Holub - Beknopte beschouwing over exactheid.
In : De geboorte van Sisyphus. Een keuze uit de gedichten en andere teksten 1958-1998. (Vertaling door Jana Beranova) Geciteerd door Paul Verhaeghe in ‘Het einde van de psychotherapie 2008
