Wie naar de bibliotheek stapt, zal meestal belanden tussen de rekken op zoek naar een boek of publicatie. Ook hier ziet de potentiële lezer vaak iets wat de aandacht trekt, zonder dat het zijn oorspronkelijke bedoeling was om dat werk te raadplegen.
Het is een ‘lucky punch’. Misschien omdat de auteur bijna dezelfde naam heeft als diegene die je zocht. Misschien omdat het formaat of de flap opvalt … Kortom, de charmes van rondhangen in bibliotheken is o.a. precies dit toevallig ontdekken van schatten.
Je kiest niet zomaar wat. Je kiest op basis van je achtergrond en interesse en op basis van wat zich presenteert. Dat je kan kiezen zorgt voor een persoonlijk accent dat niet louter rationeel te doorgronden is. Het is een bui, een gokje, een poging. “Ik heb dit boek gekozen. Eens kijken wat dat biedt …”
Johan Teirlinck in : Het actuele denken: de mentale ruimte, contaminaties en serendipiteit (Acco, 2005) (p.100)
Tja…