“De Sovjet-Unie was geen land, het was een beschaving. Een alternatief voor de Westerse monetaire samenleving. Het was niet zomaar een land. Het was een experiment. Een succesvol experiment.
Vergeet niet dat Rusland en de landen die de Sovjet-Unie niet geïndustrialiseerd waren. We hebben in tien jaar opgebouwd wat het Verenigd Koninkrijk 120 jaar heeft gekost. Hoe meer ik erover lees, hoe ouder ik wordt, hoe trotser ik erop wordt.
Wat de Sovjet-Unie van het Westen onderscheid is dat de ware essentie van het Westen agressie is. Het westerse model is onaanvaardbaar voor de volkeren uit het Oosten.
Het Westen heeft door zijn historische ontwikkeling veel rijkdom vergaard gedurende 500 jaar kolonialisme. Het is heel rijk geworden. Daarom is de Industriële Revolutie in Europa begonnen. Daarom wordt Europa de drijvende kracht achter de filosofische beweging. Maar niemand weet dat ze in die 500 jaar de hele wereld hebben beroofd. Terwijl wij helemaal niemand hebben beroofd.
Ik reken mezelf tot de Oosterse beschaving. Ik zal nooit of te nimmer deel uitmaken van de Westerse beschaving. Ik bewonder de manier dat Westerse mensen de zaken aanpakken, hoe ze erin slagen goeie auto’s te bouwen. Maar wij hebben ‘t over de toekomst, prioriteit, kortom waarden”.- Kunstschilder Jacob Dzjoegashvili (achterkleinzoon van Joseph Stalin) in De Weg naar het Avondland van Jan Leyers op Canvas.
Anders dan wat we willen geloven, ontstaat angst niet zozeer omdat we ons volslagen alleen voelen. Mochten we immers werkelijk alleen zijn zou er niets zijn om te vrezen.
Angst ontstaat integendeel uit onze verbeelding dat er krachten zijn die klaar staan om ons aan te vallen en bovendien ontsnappen aan ons begripsvermogen.
Onze angst komt dus wezenlijk voort uit wat we niet begrijpen of beredeneren. Wat we niet verstaan is wat ons werkelijk schrik aanjaagt.
Het moment dat we ons echter realiseren dat hetgeen onze kennis overstijgt niet schadelijk is, verdwijnt de bron van angst, en worden we rustig. – Paulo Coelho
Ik heb altijd geloofd in getallen. In vergelijkingen en logica die tot rede leiden. M’n hele leven streefde ik dat na. En nu vraag ik me af: Wat is logica ? Wie maakt uit wat rede is ? Mijn zoektocht heeft me geleid door het fysische, het metafysische, waanvoorstellingen en terug. En ik deed de belangrijkste ontdekking van m’n carrière. De belangrijkste ontdekking van m’n leven. Alleen via de mysterieuze vergelijkingen van de liefde kan logica of rede gevonden worden. Ik ben hier vanavond door jou. Jij bent de reden dat ik besta. Jij bent al mijn redenen. – Russell Crow als John Nash in A Beautiful Mind
“Als socioloog kan ik je zeggen wat we zien gebeuren. Ons gevoel van nationale trots neemt zienderogen af. Er zijn zoveel dingen waarmee ik dat kan aantonen. Onze typische keuken verdwijnt. We worden ge-coca-coloniseerd. Jij en ik.
Alle Israëli’s en alle Joden in Israël zouden daar nee op antwoorden. Maar feit is dat we het in Amerika al zien gebeuren. De Joden passen zich aan. Onze grootste deugd is altijd geweest, ook al is dat nu anders, dat we een leergierig volk waren. Een volk dat nadenkt. We hadden ontzag voor verstand en wijsheid.
Wat is een Jood? Wat betekent het om te geloven? Het gaat niet alleen om het bidden. Het is het bestuderen van Het Boek. Het is een intellectuele bezigheid die genieën heeft voortgebracht.
En wat zou Europa zijn zonder de Joden? Europa is een Joods-christelijke beschaving. We horen bij jullie. We maken deel uit van jullie culturele wortels. Daarom zijn wij een eiland. Jullie begrijpen het niet. Soms doen we verkeerde dingen en gedragen ons soms erg irrationeel. Maar in de grond is er geen verschil tussen jouw moraal en de mijne. We hebben dezelfde wortels.
Maar er is een groot verschil tussen de Joods-christelijke beschaving en de moslimbeschaving. En dat verschil kan ik in één zin samenvatten. De westerse beschaving heeft nu een vrouwelijke structuur. Onze beschaving is vervrouwelijkt. Dat is de aard van de democratie. We laten ons minder leiden door onze testosteron. Prachtig. Op alle vlakken worden we uniseks. Terwijl de moslimcultuur een patriarchale structuur heeft. Het is een beschaving van mannen en mannelijke regels.
De twee kunnen elkaar niet aanvullen. Kijk maar naar een moslimgezin. De man heerst over het gezin als een tiran. Waarom houden ze vrouwen gevangen achter de sluier? Die staat daar symbool voor.
Europese journalisten zien het conflict tussen de Arabieren en de Israëli’s als een politiek, territoriaal en geografisch conflict. Zelfs als een religieus conflict. Maar dat is het niet, geloof me. Het is een cultureel conflict. Wij horen bij de westerse beschaving. En dit is een andere beschaving. Ze is totaal anders.”
Het is wel degelijk een botsing van beschavingen. En wij zitten in de frontlinie. En weet je wat? Jullie hebben ons in de steek gelaten. Ik maak me echt zorgen. We beseffen goed dat we in een vijandige omgeving leven. En paradoxaal genoeg was het zionisme juist om de Joden te redden van de antisemitische vervolgingen. En nu zijn we het slachtoffer van het antisemitisme van de moslims. Alsof je vlucht naar een plek die nog gevaarlijker is. Israël zou de gevaarlijkste plek ter wereld zijn voor de Joden.
Eerlijk gezegd denk ik dat we ons vergist hebben met dat hele zionisme. Misschien moeten we ons als Joodse natie wel tot doel stellen om de hele wereld te bevolken en vruchtbaar te maken. Ken je deze grap? Joden zijn als mest. Op een hoopje stinken ze. Als je hen verspreidt maken ze de grond vruchtbaar.”
Socioloog Oz Almog (Universiteit van Haïfa) op Canvas in De weg naar het Avondland van Jan Leyers, aflevering 5: Israël van 4 februari 2011
“De Sovjet-Unie was geen land, het was een beschaving. Een alternatief voor de Westerse monetaire samenleving. Het was niet zomaar een land. Het was een experiment. Een succesvol experiment.
