18
Okt
Gepost door martijn in beschouwing, eigen werk, lezen, poëzie. Getagged:afscheid, melancholie, mijmering. Laat een reactie achter
Afscheid nemen en zeggen dat het verleden niets is, kan ik niet.
Maar laten we wel wezen, alles welbeschouwd is het verleden toch veelal niets meer dan vervlogen fantoompijn. Niets anders dan een geluidloze kast waarin een oude componist een zoveelste symphonie componeert die niemand noch hijzelf meer kan horen.
Het verleden is in grote mate een [...]
Continue reading »
10
Mrt
Gepost door martijn in poëzie, uit de wereld. Getagged:afscheid, Als je van iemand houdt, Bram Vermeulen, De Steen, Dietrich Bonhoeffer, poëzie, rouwtekst. Laat een reactie achter
Wat Dietrich Bonhoeffer en Bram Vermeulen (hier gebracht door Stef Bos) gemeen hebben … weinig, behalve dat een tekst en een lied van hen, en de manier waarop ze gebracht werden, mijn ontroering wekten op een afscheidsplechtigheid van iemand uit mijn omgeving diens omgeving. Vandaar dat ik ze hier wou plaatsen … als een teken [...]
Continue reading »
5
Feb
Gepost door martijn in beschouwing, eigen werk. Getagged:afscheid, Dido, filosofie, polemiek. Laat een reactie achter
Ooit schreef een nobele onbekende wijsgeer dat het leven bestaat uit een evenwicht zoeken tussen pragmatisch en polemisch denken en handelen. In het ene uiterste is alleen het werkbare belangrijk, gericht op kwaliteit van bestaan. In het andere uiterste gaat het eerder om de kunst van de strijd, tot de waarheid, die in elke context [...]
Continue reading »